هر ماه، مامپه سیما، کارگر خانگی مقیم ژوهانسبورگ، بخشی از حقوق خود را برای خانوادهاش در لسوتو حواله میکند.
این پول هزینههای شهریه مدرسه، مواد غذایی و سایر مخارج خانوار را پوشش میدهد. سالها، ارسال پول از مرز ساده بود. سپس این فرآیند زمانبرتر شد و مراحل بیشتری را میطلبید.

سیما به TechCabal گفت: «وقتی فرآیند بانکی دشوارتر شد، نگران بودم که خانوادهام در زمانی که بیشتر به پول نیاز دارند، آن را دریافت نکنند. تصمیم گرفتم Mukuru را امتحان کنم، چون از یک دوست دربارهاش شنیده بودم. ثبتنام ساده بود و میتوانستم پول بفرستم بدون آن عدماطمینانی که در جای دیگر تجربه کرده بودم.»
این مادر ۵۳ ساله دو فرزند، در میان شمار فزایندهای از حدود ۴۰۰٬۰۰۰ مهاجر باسوتو در آفریقای جنوبی است که به فینتکهایی مانند Mukuru، Sasai، Ria Money و hello Paisa روی میآورند، چرا که پرداختهای فرامرزی پیچیدهتر شدهاند. این تغییر نشان میدهد که تحولات نظارتی چگونه رفتار مصرفکنندگان را بازشکل میدهند و نقش فینتکها را در پرداختهای منطقهای گسترش میدهند.
در سال ۲۰۲۵، تغییرات بانک مرکزی آفریقای جنوبی (SARB) که انتقال الکترونیکی وجوه (EFT) فرامرزی با ارزش پایین در منطقه پولی مشترک (CMA) را تحت تأثیر قرار داد، الزامات سختگیرانهتری برای پردازش و تأیید برخی تراکنشها معرفی کرد. CMA شامل آفریقای جنوبی، لسوتو، نامیبیا و اسواتینی میشود.
این اقدامات برای تقویت کنترلهای ضد پولشویی، کاهش جریانهای مالی غیرقانونی و بهبود انطباق با استانداردهای بینالمللی مالی طراحی شده بودند.
در حالی که این تغییرات هدفشان بهبود نظارت بر سیستم مالی است، برای برخی مصرفکنندگانی که عادت داشتند با حداقل مدارک بین آفریقای جنوبی و لسوتو پول جابهجا کنند، اصطکاک ایجاد کردهاند. در برخی موارد، کاربران با الزامات تأیید اضافی و زمانهای پردازش طولانیتر روبهرو شدهاند.
برای لسوتو، که حوالهها منبع مهمی از درآمد خانوار هستند، این تغییرات پیامدهای مستقیمی دارند. بر اساس دادههای بانک جهانی، حوالههای شخصی تقریباً ۲۰.۹٪ از تولید ناخالص داخلی لسوتو را تشکیل میدهند. آمار آفریقای جنوبی تخمین میزند که ۴۰۰٬۰۰۰ باسوتو که در آفریقای جنوبی زندگی و کار میکنند، حدود ۱۱٪ از جمعیت مهاجر این کشور را تشکیل میدهند.
Mukuru مستقر در کیپتاون، یک فینتک جهانی که ادعا میکند به بیش از ۱۷ میلیون نفر در آفریقا، اروپا، آسیا و آمریکای شمالی خدمات میدهد، میگوید ممنوعیت SARB بر EFTها به کشورهای CMA مشتریان جدیدی را جذب کرده که پیش از این به کانالهای بانکی سنتی متکی بودند. Mama Money، Shoprite و Zaca متعلق به Nedbank از دیگر خدمات عمده انتقال پول هستند که وارد بازار لسوتو شدهاند.
مالسلی موهاپینیانه، مدیر کشوری Mukuru برای لسوتو، گفت: «از نظر تاریخی، Mukuru بر خدمترسانی به مشتریان فاقد حساب بانکی تمرکز داشت، اما اکنون میبینیم که حتی مشتریان دارای حساب بانکی نیز در تلاش برای ارسال پول به خانه با مشکلاتی روبهرو هستند.»
این شرکت کریدور آفریقای جنوبی–لسوتو را در سال ۲۰۱۶ راهاندازی کرد و اکنون در ۲۲ کریدور حواله در سراسر جهان فعالیت میکند. بر اساس گفتههای موهاپینیانه، شرکت شاهد افزایش علاقه مشتریانی است که به دنبال جایگزینهایی برای کانالهای پرداخت فرامرزی متعارف هستند.
هزینه نیز عامل دیگری است.
برای تابیسو نتونیا، کارگر معدن در استان فری استیت، مهمترین چیز این است که پول به سرعت به خانوادهاش برسد.
او گفت: «وقتی خانوادهات منتظر پول برای خرید غذا یا پرداخت قبضها هستند، باید بدانی که بدون تأخیر میرسد. رفتن به خانه فقط برای بردن پول به خانوادهام گران است و حمل پول نقد هم ایدهآل نیست.»
موروسی کوالی، مدیر بازاریابی Sasai Econet Financial Services، با نتونیا موافق بود که راحتی یکی از دلایل اصلی است که کارگران مهاجر به طور فزایندهای خدمات حواله مبتنی بر فینتک را انتخاب میکنند.
او گفت: «برای بسیاری از کارگران مهاجر، راحتی کلید است. آنها میتوانند پول به خانه بفرستند و بدانند که دریافتکنندگان میتوانند فوراً از طریق کیف پول یا شبکه نمایندگی به وجوه دسترسی داشته باشند، بدون نیاز به طی مسافتهای طولانی یا پیمایش فرآیندهای متعدد بانکی.»
با این حال، Access Bank میگوید کسبوکار حوالهاش به لسوتو علیرغم تغییرات نظارتی و رقابت از سوی پلتفرمهای پرداخت دیجیتال، به طور کلی مثبت باقی مانده است. ناکو بولوته، رئیس حوالههای بینالمللی بانک، لسوتو را یک کریدور مهم توصیف کرد و گفت که بانک به خدمترسانی مؤثر به این بازار ادامه داده است.
او گفت: «به عنوان یک بانک، هیچ تأثیر قابل توجهی برای ما وجود نداشته، زیرا دینامیک بازار ما کمی با شرکتهای حواله متفاوت است. این به این دلیل است که پرداختهای فرامرزی ما در سطح رسمیتری قرار دارند.»

