جام جهانی ۲۰۲۶ به مرحله یکچهارم نهایی رسیده و رقابت برای قهرمانی کاملاً جدی شده است. فرانسه، مراکش، اسپانیا، بلژیک، نروژ، انگلیس، آرژانتین و سوئیس هشت تیمی هستند که هنوز در مسیر قهرمانی باقی ماندهاند. برنامه رسمی مسابقات را میتوان در صفحه رسمی مسابقات جام جهانی FIFA دنبال کرد.
بازیهای یکچهارم نهایی عبارتاند از فرانسه مقابل مراکش، اسپانیا مقابل بلژیک، نروژ مقابل انگلیس و آرژانتین مقابل سوئیس. با توجه به فرم فعلی، تجربه در مراحل حذفی، تعادل ترکیب، قدرت ستارهها و مسیر رسیدن به فینال، فرانسه در حال حاضر جدیترین شانس قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۶ به نظر میرسد. اسپانیا و آرژانتین بسیار نزدیک هستند و انگلیس نیز اگر خط میانی و حملهاش در زمان مناسب هماهنگ شود، همچنان خطرناک است.
این رتبهبندی توصیه شرطبندی نیست. این یک تحلیل محتوایی بر اساس پنج عامل است: فرم فعلی، عملکرد در مرحله حذفی، تعادل تاکتیکی، مسیر جدول و بازیکنانی که میتوانند بازیهای بزرگ را تعیین کنند.
فرانسه در رتبه اول قرار دارد، چون ترکیبی از تجربه تورنمنتهای بزرگ، کیفیت فردی سطح بالا و مسیر منطقی تا فینال را در اختیار دارد. پیروزی ۱-۰ مقابل پاراگوئه خیلی چشمگیر نبود، اما فوتبال حذفی همیشه درباره نمایش زیبا نیست؛ گاهی کنترل، صبر و زنده ماندن مهمتر است. Reuters نوشته که مراکش نخستین آزمون جدی فرانسه در این جام جهانی خواهد بود.
مهمترین دلیل برای اعتماد به فرانسه همچنان کیلیان امباپه است. او هنوز تعیینکنندهترین مهاجم بین تیمهای باقیمانده است. پروفایل امباپه در FIFA روی رکوردهای جام جهانی، سرعت، تمامکنندگی و نقش او به عنوان چهره اصلی خط حمله فرانسه تأکید میکند.
فرانسه همچنین چیزی دارد که بسیاری از تیمها ندارند: تجربه مدیریت فشار. این تیم در سالهای اخیر فینال، نیمهنهایی و مسابقات بزرگ حذفی را تجربه کرده است. حتی وقتی فرانسه در بهترین فرم نیست، میتواند با یک لحظه بازی را ببرد.
نگرانی اصلی بازی با مراکش است. مراکش منظم، پرانرژی و بیهراس از تیمهای بزرگ است. اگر فرانسه بازی را کند شروع کند، مسابقه میتواند بسیار پرفشار شود. با این حال، اگر پرسش این باشد که «چه تیمی قهرمان جام جهانی ۲۰۲۶ میشود؟»، فرانسه همچنان امنترین پاسخ فعلی است.
اسپانیا در رتبه دوم قرار دارد، چون شاید ساختاریترین و منظمترین تیم بین هشت تیم باقیمانده باشد. پیروزی ۱-۰ مقابل پرتغال در مرحله یکهشتم نهایی نشان داد که اسپانیا میتواند حریفان بزرگ را کنترل کند، بدون اینکه بازی را به یک نبرد آشفته تبدیل کند. Fox Sports نیز اشاره کرده که پس از حذف پرتغال، جایگاه اسپانیا در نگاهها بالاتر رفته است.
قدرت اسپانیا فقط مالکیت توپ نیست. مسئله مهمتر این است که اسپانیا از مالکیت توپ برای کاهش ریسک استفاده میکند. در فوتبال تورنمنتی، این موضوع بسیار مهم است. تیمی که بتواند سرعت بازی را پایین بیاورد، ضدحملات را محدود کند و حریف را وادار به دنبال کردن توپ کند، معمولاً هرچه بازی جلوتر میرود قویتر میشود.
بازیکنانی مثل پدری، میکل مرینو و وینگرهای اسپانیا راههای متعددی برای خروج از پرس به تیم میدهند. اسپانیا همیشه به یک بازی باز نیاز ندارد؛ میتواند با ریتم، کنترل زمین و صبر پیروز شود.
بازی مقابل بلژیک خطرناک است، چون بلژیک اشتباهات را سریع تنبیه میکند. با این حال، از نظر تعادل کلی، اسپانیا یکی از دو یا سه مدعی اصلی قهرمانی است.
آرژانتین در رتبه سوم است، چون قهرمانان میدانند چگونه در بازیهای سخت زنده بمانند. پیروزی ۳-۲ مقابل مصر پرتنش و ناقص بود، اما ذهنیت تیمی را نشان داد که قبلاً قهرمان جهان شده است.
هر رتبهبندی درباره آرژانتین با لیونل مسی شروع میشود. در ۳۹ سالگی، اثرگذاری مسی دیگر مانند دوران اوج فیزیکی نیست، اما او هنوز با درک فضا، زمانبندی و آرامش در لحظههای بزرگ بازی را تغییر میدهد. پروفایل رسمی مسی در Inter Miami او را یکی از چهرههای اصلی خط حمله آرژانتین معرفی میکند.
مسیر آرژانتین هم نسبتاً مناسب است. سوئیس بسیار منظم است، اما آرژانتین باید تنوع هجومی کافی برای خلق موقعیت داشته باشد. اگر به نیمهنهایی برسد، با برنده نروژ و انگلیس روبهرو میشود؛ سخت، اما غیرممکن نیست.
نگرانی اصلی کنترل دفاعی است. آرژانتین در برخی دقایق آسیبپذیر نشان داده است. سوئیس تلاش میکند سرعت بازی را کم کند و مسابقه را طولانی کند. اما اگر بازی در ۲۰ دقیقه پایانی تعیین شود، آرژانتین هنوز تجربه، ستاره و ذهنیت پیروزی دارد.
انگلیس در رتبه چهارم قرار دارد، چون سقف توانایی این تیم بالاست، اما عملکردش هنوز کاملاً قانعکننده نبوده است. انگلیس در مرحله یکهشتم نهایی مکزیک را ۳-۲ شکست داد و حالا در یکچهارم نهایی با نروژ روبهرو میشود. وبسایت رسمی England Football این مسابقه و مسیر انگلیس در جدول حذفی را تأیید کرده است.
دلیل امیدواری به انگلیس ساده است: این تیم در چند منطقه زمین بازیکنان سطح بالا دارد. جود بلینگام به انگلیس قدرت، شخصیت و اثرگذاری در بازیهای بزرگ میدهد. FIFA نیز او را یکی از چهرههای محوری امیدهای انگلیس میداند.
پرسش اصلی این است که آیا انگلیس میتواند بازیهای حذفی را کنترل کند یا بیش از حد واکنشی بازی خواهد کرد. مقابل نروژ، مهار ارلینگ هالند، دفاع مقابل ارسالها و جلوگیری از حملات مستقیم بسیار مهم است.
اگر انگلیس نروژ را شکست دهد، در نیمهنهایی شاید با آرژانتین یا سوئیس روبهرو شود. این مسیر سخت است، اما از سمت فرانسه سختتر نیست. انگلیس یک مدعی واقعی است، اما هنوز به یک نمایش کامل نیاز دارد تا مثل یک قهرمان احتمالی دیده شود.
بلژیک در رتبه پنجم است، چون پیروزی ۴-۱ مقابل ایالات متحده یکی از قانعکنندهترین نتایج مرحله یکهشتم نهایی بود. حالا بازی با اسپانیا مشخص میکند که بلژیک یک مدعی واقعی قهرمانی است یا فقط تیمی خطرناک برای یک بازی خاص.
مزیت اصلی بلژیک کارایی هجومی است. این تیم برای ضربه زدن به حریف به مالکیت طولانی نیاز ندارد. اگر اسپانیا توپ را در منطقه خطرناک از دست بدهد، بلژیک کیفیت لازم برای حمله سریع را دارد.
اگر کوین دیبروینه ریتم بلژیک را هدایت کند، هنوز یکی از بهترین پاسورهای نسل خود است. اطراف او سرعت، قدرت و تمامکنندگی کافی وجود دارد تا اسپانیا را آزار دهد.
مشکل اصلی ثبات است. بلژیک میتواند در یک مسابقه هر تیمی را شکست دهد، اما قهرمانی نیازمند سه برد دیگر برابر حریفان کاملاً متفاوت است. اسپانیا صبر بلژیک را آزمایش میکند. فرانسه یا مراکش نظم دفاعی آن را میسنجند. بلژیک میتواند قهرمان شود، اما مسیرش بسیار دشوار است.
مراکش در رتبه ششم است، اما شاید هنوز دستکم گرفته شده باشد. این تیم کانادا را ۳-۰ شکست داد، هلند را در ضربات پنالتی حذف کرد و حالا در مسابقهای پرمعنا از نظر تاریخی با فرانسه روبهرو میشود.
مراکش خطرناک است، چون دیگر فقط یک شگفتی موقت نیست. این تیم هویت تورنمنتی دارد: دفاع فشرده، انتقال سریع و انرژی احساسی بالا. اشرف حکیمی کیفیتی جهانی در کناره زمین میدهد و نظم جمعی باعث میشود شکستن مراکش برای هر تیمی سخت باشد.
مشکل مراکش مسیر سخت آن است. فرانسه در یکچهارم نهایی، سپس احتمالاً اسپانیا یا بلژیک در نیمهنهایی. برای قهرمانی، مراکش شاید مجبور باشد سه تیم نخبه را پشت سر هم شکست دهد.
با این حال، هیچ تیمی دوست ندارد با مراکش بازی کند. اگر فرانسه عصبی شود، مراکش میتواند مسابقه را به یک نبرد احساسی، فیزیکی و پرفشار تبدیل کند.
نروژ در رتبه هفتم است، اما جذابترین شگفتی جام محسوب میشود. پیروزی ۲-۱ مقابل برزیل یکی از بزرگترین نتایج این جام بود و تمام سمت راست جدول را تغییر داد. پوشش زنده Al Jazeera بازی برزیل و نروژ را یکی از داستانهای اصلی مرحله یکهشتم معرفی کرد.
دلیل رؤیای نروژ واضح است: ارلینگ هالند. در فوتبال جهان، بازیکنان کمی میتوانند مثل او یک مسابقه حذفی را سریع تغییر دهند. اگر نروژ بازی را نزدیک نگه دارد، یک ارسال، یک ضدحمله یا یک اشتباه دفاعی میتواند کافی باشد.
نروژ فقط تیم یکنفره نیست. پیروزی مقابل برزیل تمرکز دفاعی، ایمان و توانایی تحمل فشار بدون از دست دادن ساختار را نشان داد.
چالش اصلی تکرار است. شکست دادن برزیل یک اتفاق تاریخی است. شکست دادن انگلیس، سپس شاید آرژانتین، و بعد احتمالاً فرانسه یا اسپانیا سطح دیگری است. نروژ میتواند به نیمهنهایی برسد، اما قهرمانی آن یکی از بزرگترین داستانهای شگفتی تاریخ جام جهانی خواهد بود.
سوئیس در رتبه هشتم است، نه به این دلیل که ضعیف است، بلکه چون مسیرش بسیار سخت است. طبق گزارش Reuters، سوئیس برای نخستین بار از سال ۱۹۵۴ به یکچهارم نهایی جام جهانی رسید و پس از تساوی ۰-۰، کلمبیا را ۴-۳ در ضربات پنالتی شکست داد.
قدرت سوئیس روشن است: نظم. این تیم فضاها را میبندد، تیمهای هجومیتر را کلافه میکند و بازی را به دقایق پایانی میکشاند. چنین سبکی میتواند برای آرژانتین آزاردهنده باشد.
بازیکنانی مثل مانوئل آکانجی و گرگور کوبل به سوئیس قدرت دفاعی و اعتماد به نفس در سناریوی پنالتی میدهند. اگر سوئیس مدت زیادی آرژانتین را بدون گل نگه دارد، فشار میتواند به سمت قهرمان جهان منتقل شود.
محدودیت اصلی سقف هجومی است. سوئیس شاید دوباره مجبور شود بازیهای کمگل و نزدیک را ببرد. این در فوتبال تورنمنتی ممکن است، اما جای خطا بسیار کم است.
جدول فعلی دو مسیر کاملاً متفاوت ایجاد کرده است.
در یک سمت، فرانسه، مراکش، اسپانیا و بلژیک برای یک جایگاه در فینال رقابت میکنند. این سمت از نظر فنی عمیقتر و متعادلتر به نظر میرسد. فرانسه شاید مدعی اصلی باشد، اما هیچ بازی آسانی وجود ندارد.
در سمت دیگر، نروژ، انگلیس، آرژانتین و سوئیس برای جایگاه دیگر فینال میجنگند. آرژانتین و انگلیس ممکن است این مسیر را فرصت خوبی ببینند، اما نروژ برزیل را حذف کرده و سوئیس در ضربات پنالتی خطرناک است.
از نظر سختی، مراکش و بلژیک احتمالاً دشوارترین مسیر را دارند. آرژانتین روی کاغذ مسیر تمیزتری دارد، اما سوئیس خطرناک است و انگلیس یا نروژ در نیمهنهایی حریفی بسیار فیزیکی خواهد بود.
بهترین تیم شگفتیساز مراکش است. نروژ تیتر بزرگتری دارد، چون برزیل را حذف کرده، اما مراکش هویت پایدارتر و کاملتری در جام جهانی پیدا کرده است.
نروژ انفجاریترین شگفتی است، چون هالند را دارد. سوئیس منظمترین شگفتی است، چون ساختار دفاعی و پنالتیهای خوبی دارد. اما مراکش کاملترین گزینه خارج از جمع مدعیان سنتی است.
اگر مراکش فرانسه را شکست دهد، دیگر نباید فقط یک تیم شگفتی نامیده شود. آنوقت باید به عنوان مدعی واقعی قهرمانی دیده شود.
پیشبینی فعلی این است: فرانسه قهرمان جام جهانی ۲۰۲۶ میشود.
فرانسه بهترین ترکیب از ستارهها، تجربه حذفی، انعطاف تاکتیکی و بازیکنان تعیینکننده را دارد. اسپانیا شاید متعادلترین تیم باشد. آرژانتین شاید قویترین ذهنیت قهرمانی را داشته باشد. انگلیس هنوز میتواند رشد کند. اما فرانسه در حال حاضر تیمی به نظر میرسد که بیشترین توانایی را برای بردن سه مسابقه حذفی کاملاً متفاوت دارد.
پیشبینی نیمهنهایی: فرانسه مقابل اسپانیا و انگلیس مقابل آرژانتین.
پیشبینی فینال: فرانسه مقابل آرژانتین.
پیشبینی قهرمان: فرانسه.
فرانسه، مراکش، اسپانیا، بلژیک، نروژ، انگلیس، آرژانتین و سوئیس.
فرانسه در این رتبهبندی اول است، چون تجربه حذفی، عمق ترکیب و کیلیان امباپه را دارد.
بله. آرژانتین هنوز شانس دفاع از عنوان را دارد، بهخصوص با لیونل مسی، تجربه و ذهنیت قهرمانی.
بله، اما باید کاملتر بازی کند. کیفیت تیمی انگلیس برای شکست نروژ، آرژانتین یا سوئیس کافی است.
بله. مراکش دیگر فقط یک شگفتی نیست. نظم دفاعی، انتقال سریع و اعتماد به نفس آن را بسیار خطرناک کرده است.
نروژ میتواند به نیمهنهایی برسد، اما قهرمانی بسیار دشوار است. بزرگترین سلاح این تیم ارلینگ هالند است.
فرانسه مقابل مراکش احساسیترین بازی است، اسپانیا مقابل بلژیک تاکتیکیترین بازی، نروژ مقابل انگلیس بزرگترین داستان شگفتی، و آرژانتین مقابل سوئیس آزمون قهرمان جهان برابر نظم دفاعی است.
پیشبینی فعلی فرانسه مقابل آرژانتین است و فرانسه قهرمان میشود.


